|
Nazwa „dydaktyka”
pochodzi z języka greckiego, w którym didaktikos znaczy
pouczający, a didaktika – uczę. Po raz pierwszy użyto
jej w 1613 roku w Niemczech. Krzysztof Helwig i Joachim
Jung, analizując działalność Wolfganga Radkego
(językoznawcy i rzecznika nauczania) opracowali „Krótkie
sprawozdanie z dydaktyki, czyli sztuki nauczania
Ratychiusza”.
Uczenie się to proces zamierzonego nabywania przez
podmiot uczący się określonych wiadomości, umiejętności
i nawyków, dokonujący się w toku bezpośredniego i
pośredniego poznawania rzeczywistości. Zakładając, że
czynnikiem wyzwalającym ów proces są dostatecznie silne
motywy uczenia się, a jego rezultatem jest wzrost
posiadanego zasobu wiedzy i sprawności, wywierający
wpływ na poglądy, przekonania, postępowanie i ogólny
rozwój jednostki.
Zadania dydaktyki to:
- epistemologiczne i psychofizyczne postawy nauczania
uczenia się ze szczególnym uwzględnieniem
charakterystyki współczesnego systemu edukacyjnego;
- osiągnięcia szkolne charakteryzowane przez pryzmat
powodzeń i niepowodzeń szkolnych;
- cele i treści kształcenia z wyeksponowaniem ich
uwarunkowań i tendencji reform programowych;
- teoria procesu nauczania, uczenia się, ze szczególnym
uwzględnieniem nowoczesnych metod, form organizacyjnych
oraz środków dydaktycznych.
|
